Yazlıkçılar ve evcil hayvanlar

EVCIL-HAYVAN

SEVGİLİ “TIFIL” BABASI İLE 🙂

Yaz gelince insanlarımız bir başkalaşıyorlar adeta..

Hatta çoğumuzun hayvan sevgimiz filan da artıyor… Çoluk çocuk da “Anne, baba bana köpek al” filan diye tutturunca bir de evcil hayvan ediniveriyoruz bir bakmışız…

Kedi, köpek sahibi olmak onları dost olarak edinmek çok güzel bir şey gerçekten de.. İnsanı yumuşak daha merhametli, sabırlı vs varlıklar haline getirmeye çok katkısı olan bir şey.. Daha doğrusu, merhamet ve paylaşım denilen özelliklerin insan için ne kadar önemli nitelikler olması gerektiğini de deneyimlemiş oluyoruz bu vesileyle…


Hayvanlarımız bize öyle bağlanıyorlar ki ailenin bir parçası oluyorlar.. Bizi aşkla seviyorlar özlüyorlar.. Bizsiz yapamaz hale geliyorlar…

Ondan sonra yaz bitiyor.. Evlerimize dönme zamanı geliyor.. ve MAALESEF çok üzücü şekilde o hayvanımızı şehirdeki evlerimize götürmeyi uygun görmediğimizden onu oracıkta sokağa atıp bırakıyoruz..

Yani VİCDANSIZLIĞIN, ZALİMLİĞİN böylesi… Düşünebiliyor musunuz o hayvanın ruh halini? Yıkılıyor yavrucak.. Gerektiğinde hiç düşünmeden sizin için canını bile verebilecek o zavallı hayvan bir anda kendisini sokakta buluyor terkedilmiş ve aç, bilaç olarak..

İnsan olmak sıfatıyla birazcık ama azıcık vicdanımızı dinleyerek hele bir düşünelim.. Bir an için.. Ne kadar acı bir şey ve ne gaddarlık olduğunu zaten hissedemiyorsak söyleyecek bir şey de yok olsa gerek, başkaca…

Ama biz “insanız” diyorsak / diyebiliyorsak eğer, ne olur siz siz olun.. Sırf çocuğunuzun gönlünü bir yaz boyu veya birkaç ay hoş etmek için bir masum hayvancağızın kanına girmeyin bu şekilde…

Editör

Like it? Share it!